≡
Het holische familiehuis
Het innerlijke kind
Het innerlijke kind is een deel van jou dat jouw basis vormt. Het innerlijke kind heeft dingen geleerd van je ouders maar ook vanuit zichzelf door wat het heeft meegemaakt. Elke ontwikkeling in de kindertijd is heel belangrijk, maar ook een tijd waarin veel blokkades zich vormen. Het is onze taak goed voor ons innerlijke kind te zorgen en dit te begrijpen. Door jouw innerlijke kind beter te leren begrijpen kom je dichter bij jezelf.
De blokkades van het innerlijke kind zijn ontstaan omdat jij als kind er misschien alleen voor hebt gestaan als het ging om jouw emotionele ontwikkeling. Dat kunnen momenten zijn, maar het kan ook structureel zijn. Misschien heb je hele vervelende dingen meegemaakt en zelfs grote of kleine trauma's. Was er voldoende ondersteuning? Wisten jouw ouders hoe ze je konden helpen? Innerlijke kindstukken worden vaak van generatie op generatie doorgegeven omdat je ouders vaak zelf niet wisten hoe ze jou konden helpen.
De kans dat je gedrag hebt gekopieerd van je ouders dat eigenlijk niet goed voor je is, dingen moest doen die niet pasten bij jou of dat jouw ouders niet de ondersteuning konden bieden die je nodig had is groot. Zelfs in deze tijd is het nog steeds de norm dat we kinderen lekker laten spelen zonder hen te betrekken bij de dingen in het gezin, dat ze wel over dingen heen groeien, het zelf moeten oplossen, kinderen niet alles verteld wordt, emoties onbedoeld onderdrukt worden, ouders zich niet bewust waren van de patronen die ze doorgaven of ouders juist heel onbewust in het leven staan.
Hier leer je meer over jezelf, dat je gaat helpen jouw rol als ouder beter te begrijpen. Door jezelf beter te leren kennen, zowel fysiek als innerlijk, leer je de verbinding met jouw kind anders te zien, voelen en beleven. Dit gebeurt in de verbinding met de natuur en jouw ware natuur, net als de ware natuur van het kind. (Kernkind)
Terwijl we in een tijd leven waar ouders steeds bewuster worden en dit misschien ook wel in hun eigen opvoeding nodig hebben gehad. Ik geloof zelf in een opvoeding in harmonie met het leven, vanuit een goede balans en vertrouwen. Er gebeurt altijd wel iets in het leven wat je niet had verwacht, waar je niet op voorbereid was, wat je uit het veld slaat en wat pijnlijk is. Het gaat er niet altijd over wat je meemaakt maar hoe je ermee omgaat. Dat is de boodschap die we aan kinderen mee willen geven! Door zelf terug te gaan naar jouw jeugd en het innerlijke kind te helen leer je kracht te halen uit jouw jeugd en jezelf te begrijpen.

Het gebeurt heel vaak dat we niet dezelfde fouten willen maken als onze ouders en vervolgens dan toch diezelfde patronen op ons pad herhalen. Het gaat erom dat we ouders kunnen vergeven (dit gaat over het nu omarmen en niet over aanpassen) en ouders leren begrijpen in hun opvoeding en dat allemaal in jouw eigen tijd. Door naar je eigen pijn en verdriet te kijken en jezelf te helen, kun je leren jouw ouders te vergeven. Dit doe je niet voor hen maar voor jezelf zodat je verder kunt met jouw leven en het stokje niet doorgeeft aan jouw eigen kinderen. Delen die niet geheeld zijn worden vaak delen van jouw kinderen die ook niet geheeld zijn. Ze dragen de pijn met zich mee en dat is vaak in hun gedrag terug te zien.
Voor sommige mensen is het een lange reis om hun innerlijke kind te helen omdat de pijn intens groot is. Ook deze mensen gun in deze heling omdat je het waard bent. Maar over het algemeen gaat het om kleine trauma's. Heling betekent dat je de pijn weer opnieuw voelt en niet meer wegdrukt, maar leert voelen. Maar niemand kan voor jou bepalen wanneer het moment is om met heling te beginnen. Meestal gaat dit in stapjes. Het voorbeeld dat vaak genoemd wordt is de lagen van een ui afpellen. Elk stapje is een nieuwe laag.
Ze noemen het wel eens 'jouw eigen rugzak' opruimen. Dat wat je niet meer draagt, kun je je kinderen niet meegeven. Voor mij is dat niet helemaal de waarheid. We kunnen nooit voorspellen wat er in de toekomst allemaal met onze kinderen gaat gebeuren, het zal altijd dingen in jezelf wakker maken die verborgen zijn en pijnstukken raken. Wat we wel kunnen voorspellen is hoe we onze kinderen kunnen leren om te gaan met het leven. Om niet alleen stevig in hun schoenen te staan maar ook de zenmeesters te blijven die ze van nature al zijn. Kinderen dragen de toekomst, laten wij hun leren te vergeven en helen wat onze voorouders ons hebben overgedragen. Het zit al in hun, wij kunnen dit stuk ook helen en daarin een grote rol spelen zodat ze zich gehoord voelen in de opvoeding. Zorgen voor je innerlijke kind, is zorgen voor je kind.
