Het holische familiehuisWat komt jouw kind brengen?
Elk kind komt met een boodschap en er zijn mogelijkheden deze boodschap te begrijpen. Niet alleen is dit belangrijk voor jouw kind, het is ook belangrijk voor de opvoeding. Je leert daarmee jouw kind goed kennen waardoor je het kind beter kunt helpen zichzelf te leren begrijpen en te omarmen. De boodschap zit verpakt in eigenschappen, authenticiteit en kwaliteiten. Ze brengen altijd vernieuwing wat groei op gang zet. Iets wat je kunt voelen als je bewust leeft. Alleen maar door te zijn wie ze zijn.
In deze maatschappij zijn we niet zo gericht op wie je bent. We richten ons meer op wat je doet of moet doen. De basis van het kind (Kernkindvisie) is gericht op wie het kind is. Het zal een zoektocht zijn voor het kind om zichzelf te onderzoeken en dit is een heel natuurlijk proces. Holistisch gezien zou je kunnen zeggen dat we op verschillende dingen mogen richten bij kinderen als het om hun ontwikkeling gaat en niet alleen op de ontwikkeling van de brein en lichaam.
Ieder mens is verbonden met de bron. Bij kinderen is dit stuk niet weg te denken. De bron is de basis in verbinding met het fysieke lichaam, emotionele lichaam, energetische lichaam en ziel. Het is als een stekkertje wat in het stopcontact zit en altijd daar moet blijven. Bij ieder van ons is dit aanwezig maar volwassenen hebben niet geleerd dit te onderzoeken en zijn gewend te richten op andere dingen die belangrijker zouden zijn. Namelijk het fysieke lichaam en de brein.
Bij een holistische benadering ga je uit van het totaalplaatje. Bij het totaal plaatje ga je ook uit van de ziel die dicht verbonden is met het energetische lichaam en emotionele lichaam. Deze vormen de boodschap van het kind en dit uit zich in het fysieke lichaam en brein die meer de uitvoering vertegenwoordigen. Als een kind in verbinding is met de bron dan kan het vanuit dat deel verbinden met lichaam, emoties en energetisch veld. In het gedrag zie je het kind terug. In de loop van de jaren wordt het steeds duidelijker wie het kind is. Maar het is nog in ontwikkeling.
In de loop van de jaren dat het kind zichzelf steeds makkelijker kan uiten, kan laten zien of weet om te gaan met zichzelf gebeurt er al heel veel. Kinderen worden vaak gevormd door volwassenen die denken dat het kind moeten vormen. De boodschap van het kind kun je pas ontdekken als je dit los durft te laten.
Het kind heeft het nodig dat het zichzelf kan leren omarmen door zichzelf te onderzoeken. Daar heeft het volwassenen bij nodig die het kind positief kunnen bevestigen voor wie het is en wat het doet. Een kind wat zijn verbinding kan voelen met zijn bron en vervolgens met zijn fysieke lichaam, is kalm en heeft zelfvertrouwen. Dus hoe meer wij het kind begrijpen in wie het is, hoe beter we het kind kunnen helpen dit deel van zichzelf te begrijpen en positief te bevestigen.
Het gaat dan niet om het gedrag van het kind af te leren maar het gedrag van het kind te leren begrijpen. Vaak is gedrag een impuls op wat er van binnen afspeelt. In een wereld die gericht is op het kind te vormen zodat het een hokje heeft in deze maatschappij, vaak economisch gericht, leert het kind iemand te worden en niet zichzelf te zijn.
Jezelf zijn voel je als je de bron in jezelf kan blijven voelen en uiting en vorm kan geven aan wat je van binnen voelt in verbinding met het fysieke lichaam. Maar ook met het energetische lichaam en emotionele lichaam. Zowel spiritueel als emotioneel krijgt het impulsen vanuit zichzelf om vorm te geven en als dit niet kan omdat het moet voldoen aan allemaal eisen zal het de verbinding verliezen. Het zal nooit helemaal weg gaan, het wordt alleen een onbewust deel of onbelangrijk deel. Al het andere krijgt dan de overhand.
Je kunt kinderen helpen dit deel van zichzelf niet te verliezen. Ik benoem dit in de visie van het kernkind. De verbinding van het kind met zijn of haar kern. Daar waar alles uit voortvloeit. Wil je kinderen hierbij helpen dan is het belangrijk om ook jezelf te onderzoeken. Kan jij dit deel van het kind helemaal laten zijn? Bij mensen die dit deel helemaal kunnen laten zijn worden kinderen opgevoed tot volwassenen in plaats van te verwachten dat het kind zich als een volwassenen gedraagt. Bij dit laatste worden vaak regels gemaakt waar het kind voor wordt gestraft of beloond als het niet aan deze regels voldoet. Bij volwassenen die het kind helpen naar volwassenheid zijn deze regels er ook maar kinderen worden begeleid deze regels eigen te maken door aan kinderen uit te leggen waarom deze regels er zijn en dit te herhalen. Ze verwachten niet in een keer resultaat omdat ze vertrouwen hebben dat liefdevolle herhaling uiteindelijk gewenst resultaat geeft.
Ouders die gefrustreerd zijn door het gedrag van het kinderen leren het kind gefrustreerd te zijn naar zichzelf. Kinderen vormen is eigenlijk al een hele grote afwijzing en daarmee zeg je dat het kind dat het niet goed genoeg is. Het kind leert dan ook zo naar zichzelf kijken. Wat je beter kunt doen is leren begrijpen dat kinderen in ontwikkeling zijn. Ze leren elke dag nieuwe dingen over zichzelf en ook jij zult elke dag nieuwe dingen leren over jouw kind. Wie het kind is wordt steeds duidelijker en het leert zichzelf kennen als het de ruimte krijgt zichzelf te onderzoeken.
Een kind wat naar school gaat leert dit stuk grotendeels af. Je kunt het kind blijven ondersteunen in dit deel door na schooltijd jouw kind te laten onderzoeken wat het leuk vindt en wie het is. Ook daar zijn vaak veel regels als kinderen naar kinderopvang gaan of gaan sporten. Jezelf onderzoeken voel je pas als je niets hoeft. Dan is er ruimte om in te vullen wat je wil. Ik weet dat sommige ouders dit misschien tegenspreken want als kinderen ruimte krijgen dan vervelen ze zich misschien of vertonen gedrag wat je irriteert. Maar dat is vaak omdat ze het niet meer gewend zijn.
Naar je kind luisteren en je kind onderzoeken is dan ook geen opvoedtrucje met een quick fix. Het is een levensstijl waarbij een holistische opvoeding, natuurlijke opvoeding of hechting centraal staat. Het gedrag van het kind is een boodschap. Een boodschap over het kind maar ook een boodschap voor jezelf. Wie ruimte kan geven aan deze boodschap ziet dat er iets moois aan het ontvouwen is bij het kind en dat jullie daar allemaal lerend in zijn. Niet alleen kind maar ook de ouders. Dit deel wat leert en onderzoekt wat de boodschap is van het kind, komt ook stukken van zichzelf tegen. Waarom toont mijn kind op dit moment dat gedrag? Waarom maakt mijn kind dat op dit moment mee? Het zijn boodschappen voor het hele gezin waarin soms pijnpunten in de familielijn zichtbaar worden of gevoeld worden.
Dit is niet iets waar je zelf altijd standaard een oplossing voor weet. Er wordt je ook niet gevraagd om het zo snel mogelijk op te lossen. Het doel is alleen maar om het te voelen en te leren begrijpen. Want uiteindelijk brengt het je vaak bij jouw onderdrukte pijn. De pijn die jij moest onderdrukken doordat je je niet gehoord voelde in wie jij was. Deze pijn willen we niet graag doorgeven aan onze kinderen. Door te leren begrijpen dat zij een boodschap hebben, namelijk dat zij een totaal ander persoon zijn met een ander zielendoel dan wij. Zij komen naar de aarde met hun eigen plan en eigen doelen. Het is aan hun zichzelf te leren begrijpen. Leren worden zoals wij, is vaak een patroon van jezelf onderdrukken en vooral niet jezelf zijn. Hun boodschap is daar mee te stoppen en te zien welke vernieuwing en verandering zij in de familielijn komen brengen. Een frisse wind wat zorgt voor een nieuwe kijk op dingen. Alleen voor wie het wil horen en uit het patroon wil stappen kinderen in een hokje op te laten groeien zodat ze worden zoals de maatschappij van hun verwacht. Begrijp me niet verkeerd, dit is ook belangrijk, maar niet het allerbelangrijkste. Het belangrijkste is dat het zichzelf leert kennen zodat het zijn of haar boodschap naar de wereld goed leert begrijpen.
Elk kind komt met een boodschap en er zijn mogelijkheden deze boodschap te begrijpen. Niet alleen is dit belangrijk voor jouw kind, het is ook belangrijk voor de opvoeding. Je leert daarmee jouw kind goed kennen waardoor je het kind beter kunt helpen zichzelf te leren begrijpen en te omarmen. De boodschap zit verpakt in eigenschappen, authenticiteit en kwaliteiten. Ze brengen altijd vernieuwing wat groei op gang zet. Iets wat je kunt voelen als je bewust leeft. Alleen maar door te zijn wie ze zijn.
In deze maatschappij zijn we niet zo gericht op wie je bent. We richten ons meer op wat je doet of moet doen. De basis van het kind (Kernkindvisie) is gericht op wie het kind is. Het zal een zoektocht zijn voor het kind om zichzelf te onderzoeken en dit is een heel natuurlijk proces. Holistisch gezien zou je kunnen zeggen dat we op verschillende dingen mogen richten bij kinderen als het om hun ontwikkeling gaat en niet alleen op de ontwikkeling van de brein en lichaam.
Ieder mens is verbonden met de bron. Bij kinderen is dit stuk niet weg te denken. De bron is de basis in verbinding met het fysieke lichaam, emotionele lichaam, energetische lichaam en ziel. Het is als een stekkertje wat in het stopcontact zit en altijd daar moet blijven. Bij ieder van ons is dit aanwezig maar volwassenen hebben niet geleerd dit te onderzoeken en zijn gewend te richten op andere dingen die belangrijker zouden zijn. Namelijk het fysieke lichaam en de brein.
Bij een holistische benadering ga je uit van het totaalplaatje. Bij het totaal plaatje ga je ook uit van de ziel die dicht verbonden is met het energetische lichaam en emotionele lichaam. Deze vormen de boodschap van het kind en dit uit zich in het fysieke lichaam en brein die meer de uitvoering vertegenwoordigen. Als een kind in verbinding is met de bron dan kan het vanuit dat deel verbinden met lichaam, emoties en energetisch veld. In het gedrag zie je het kind terug. In de loop van de jaren wordt het steeds duidelijker wie het kind is. Maar het is nog in ontwikkeling.
In de loop van de jaren dat het kind zichzelf steeds makkelijker kan uiten, kan laten zien of weet om te gaan met zichzelf gebeurt er al heel veel. Kinderen worden vaak gevormd door volwassenen die denken dat het kind moeten vormen. De boodschap van het kind kun je pas ontdekken als je dit los durft te laten.
Het kind heeft het nodig dat het zichzelf kan leren omarmen door zichzelf te onderzoeken. Daar heeft het volwassenen bij nodig die het kind positief kunnen bevestigen voor wie het is en wat het doet. Een kind wat zijn verbinding kan voelen met zijn bron en vervolgens met zijn fysieke lichaam, is kalm en heeft zelfvertrouwen. Dus hoe meer wij het kind begrijpen in wie het is, hoe beter we het kind kunnen helpen dit deel van zichzelf te begrijpen en positief te bevestigen.
Het gaat dan niet om het gedrag van het kind af te leren maar het gedrag van het kind te leren begrijpen. Vaak is gedrag een impuls op wat er van binnen afspeelt. In een wereld die gericht is op het kind te vormen zodat het een hokje heeft in deze maatschappij, vaak economisch gericht, leert het kind iemand te worden en niet zichzelf te zijn.
Jezelf zijn voel je als je de bron in jezelf kan blijven voelen en uiting en vorm kan geven aan wat je van binnen voelt in verbinding met het fysieke lichaam. Maar ook met het energetische lichaam en emotionele lichaam. Zowel spiritueel als emotioneel krijgt het impulsen vanuit zichzelf om vorm te geven en als dit niet kan omdat het moet voldoen aan allemaal eisen zal het de verbinding verliezen. Het zal nooit helemaal weg gaan, het wordt alleen een onbewust deel of onbelangrijk deel. Al het andere krijgt dan de overhand.
Je kunt kinderen helpen dit deel van zichzelf niet te verliezen. Ik benoem dit in de visie van het kernkind. De verbinding van het kind met zijn of haar kern. Daar waar alles uit voortvloeit. Wil je kinderen hierbij helpen dan is het belangrijk om ook jezelf te onderzoeken. Kan jij dit deel van het kind helemaal laten zijn? Bij mensen die dit deel helemaal kunnen laten zijn worden kinderen opgevoed tot volwassenen in plaats van te verwachten dat het kind zich als een volwassenen gedraagt. Bij dit laatste worden vaak regels gemaakt waar het kind voor wordt gestraft of beloond als het niet aan deze regels voldoet. Bij volwassenen die het kind helpen naar volwassenheid zijn deze regels er ook maar kinderen worden begeleid deze regels eigen te maken door aan kinderen uit te leggen waarom deze regels er zijn en dit te herhalen. Ze verwachten niet in een keer resultaat omdat ze vertrouwen hebben dat liefdevolle herhaling uiteindelijk gewenst resultaat geeft.
Ouders die gefrustreerd zijn door het gedrag van het kinderen leren het kind gefrustreerd te zijn naar zichzelf. Kinderen vormen is eigenlijk al een hele grote afwijzing en daarmee zeg je dat het kind dat het niet goed genoeg is. Het kind leert dan ook zo naar zichzelf kijken. Wat je beter kunt doen is leren begrijpen dat kinderen in ontwikkeling zijn. Ze leren elke dag nieuwe dingen over zichzelf en ook jij zult elke dag nieuwe dingen leren over jouw kind. Wie het kind is wordt steeds duidelijker en het leert zichzelf kennen als het de ruimte krijgt zichzelf te onderzoeken.
Een kind wat naar school gaat leert dit stuk grotendeels af. Je kunt het kind blijven ondersteunen in dit deel door na schooltijd jouw kind te laten onderzoeken wat het leuk vindt en wie het is. Ook daar zijn vaak veel regels als kinderen naar kinderopvang gaan of gaan sporten. Jezelf onderzoeken voel je pas als je niets hoeft. Dan is er ruimte om in te vullen wat je wil. Ik weet dat sommige ouders dit misschien tegenspreken want als kinderen ruimte krijgen dan vervelen ze zich misschien of vertonen gedrag wat je irriteert. Maar dat is vaak omdat ze het niet meer gewend zijn.
Naar je kind luisteren en je kind onderzoeken is dan ook geen opvoedtrucje met een quick fix. Het is een levensstijl waarbij een holistische opvoeding, natuurlijke opvoeding of hechting centraal staat. Het gedrag van het kind is een boodschap. Een boodschap over het kind maar ook een boodschap voor jezelf. Wie ruimte kan geven aan deze boodschap ziet dat er iets moois aan het ontvouwen is bij het kind en dat jullie daar allemaal lerend in zijn. Niet alleen kind maar ook de ouders. Dit deel wat leert en onderzoekt wat de boodschap is van het kind, komt ook stukken van zichzelf tegen. Waarom toont mijn kind op dit moment dat gedrag? Waarom maakt mijn kind dat op dit moment mee? Het zijn boodschappen voor het hele gezin waarin soms pijnpunten in de familielijn zichtbaar worden of gevoeld worden.
Dit is niet iets waar je zelf altijd standaard een oplossing voor weet. Er wordt je ook niet gevraagd om het zo snel mogelijk op te lossen. Het doel is alleen maar om het te voelen en te leren begrijpen. Want uiteindelijk brengt het je vaak bij jouw onderdrukte pijn. De pijn die jij moest onderdrukken doordat je je niet gehoord voelde in wie jij was. Deze pijn willen we niet graag doorgeven aan onze kinderen. Door te leren begrijpen dat zij een boodschap hebben, namelijk dat zij een totaal ander persoon zijn met een ander zielendoel dan wij. Zij komen naar de aarde met hun eigen plan en eigen doelen. Het is aan hun zichzelf te leren begrijpen. Leren worden zoals wij, is vaak een patroon van jezelf onderdrukken en vooral niet jezelf zijn. Hun boodschap is daar mee te stoppen en te zien welke vernieuwing en verandering zij in de familielijn komen brengen. Een frisse wind wat zorgt voor een nieuwe kijk op dingen. Alleen voor wie het wil horen en uit het patroon wil stappen kinderen in een hokje op te laten groeien zodat ze worden zoals de maatschappij van hun verwacht. Begrijp me niet verkeerd, dit is ook belangrijk, maar niet het allerbelangrijkste. Het belangrijkste is dat het zichzelf leert kennen zodat het zijn of haar boodschap naar de wereld goed leert begrijpen.
Het holistische familiehuis
Trumanlaan 9
3844 BE Harderwijk
info(at)hetholistischefamiliehuis.nl
